بیش از ۷۵ درصد اختلالات روانی در افراد قبل از رسیدن به ۲۵ سالگی خود را نشان میدهند. این واقعیت باعث میشود که ضرورت ایجاد پیوستهای روانشناختی برای طرحها و برنامههای مختلف، به ویژه در حوزههای آموزشی، اجتماعی و بهداشتی، بیش از پیش احساس شود.
تحقیقات نشان میدهد که دوران جوانی به عنوان یک مرحله بحرانی در توسعه روانی شناخته میشود و از این رو، توجه به نیازهای روانی در این سنین میتواند به پیشگیری از بروز مشکلات جدیتر در آینده کمک کند. بنابراین، ضروری است که در طراحی و اجرای برنامهها، به ابعاد روانشناختی و تأثیرات آنها بر جوانان توجه ویژهای شود. این اقدام میتواند به بهبود سلامت روانی، ارتقای کیفیت زندگی و کاهش بار اجتماعی ناشی از اختلالات روانی در جامعه کمک کند.