منوچهر هادی و الناز ملک با حضور در نشست خبری چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر، به پرسشهای اهالی رسانه پاسخ دادند.
به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر در حال برگزاری است و چندین نشست خبری و اکران فیلم ها انجام شود. این رویداد هر ساله همزمان با دهه فجر آغاز می شود.
عذرخواهی منوچهر هادی از اهالی رسانه بهدلیل تأخیر در اکران فیلم خیابان جمهوری
منوچهر هادی، کارگردان فیلم «خیابان جمهوری» در نشست خبری عوامل این فیلم گفت:بابت تأخیر در اکران فیلم در سالن ۲ از دوستان عذرخواهی میکنم و فیلم بهموقع تحویل دفتر جشنواره شده و علت این تأخیر را نمیدانم.
منوچهر هادی: فیلم اجتماعی باید از حقیقت و بطن جامعه روایت شود
وی افزود: فیلم اجتماعی از دل معضلات واقعی جامعه شکل میگیرد. تلخی زندگی این شخصیت، پرداخت آن را برای من جذاب کرد وتلاش آیلار برای رسیدن به حداقلها قابلستایش است؛ چراکه امروز زنان و خانوادههای بسیاری با شرایطی حتی سختتر درگیرند.
او اضافه کرد: پرداختن به مشکلات معیشتی و اقتصادی مردم که آیندهشان نامعلوم است، ضروری و اجتنابناپذیر است وما تلاش کردیم این واقعیتها را تا حد ممکن شبیه به زندگی واقعی، به زبان تصویر روایت کنیم.
منوچهر هادی: حدود ۴۰ دقیقه از فیلم خیابان جمهوری حذف شد تا ریتمی یکدست و نزدیک به زندگی واقعی شکل بگیرد
کارگردان فیلم «خیابان جمهوری» اظهارداشت: نسخه اولیه فیلم در تدوین اولیه حدود ۱۵۱ تا ۱۵۲ دقیقه بود که حدود ۴۰ دقیقه از آن حذف شد تا فیلم خوشریتمتر و یکدستتر شود.
او تصریح کرد: تلاش ما این بود که لحن فیلم طبیعی، قابلباور و نزدیک به زندگی واقعی شخصیتهایی از جنس آیلار و طبقه اجتماعی او باشد؛ زندگیای که ذاتاً ریتم کند و خستگی دارد واگر در جایی ریتم فیلم کند به نظر میرسد، آن را بهعنوان ضعف احتمالی کار میپذیرم و قصد توجیه ندارم.
وی در پایان گفت: با این حال تلاش کردیم فیلم خستهکننده نشود و واکنش مخاطبان در سالنی که کاملاً پر بود و تا پایان فیلم ماندند، نشان میدهد فیلم دستکم توانسته دغدغههای تماشاگر را درگیر کند.
الناز ملک: میدانم ممکن است بخاطر حضورم در جشنواره فحش بشنوم، اما پشت فیلمی ایستادم که روایتگر امید زنان مستقل این سرزمین است
بازیگر فیلم «خیابان جمهوری» در نشست خبری عوامل این فیلم گفت:زنان بدسرپرست و زنانی که با سختی زندگی میکنند در جامعه ما کم نیستند و همهمان نمونههایش را اطراف خود میبینیم.
وی افزود: دلیل اینکه امروز اینجا نشستهام و پشت این فیلم ایستادهام همین است. من نقش دختری را بازی کردم که در بازار عبداللهآباد دستفروشی و کارگری میکند، اما با شرافت زندگی میکند و هنوز امیدوار است وما امروز در جامعه با کمبود امید مواجهایم و بدون امید نمیشود زندگی کرد.
او ادامه داد: صادقانه بگویم، ممکن است بعد از این صحبتها وقتی به خانه برگردم، با فحاشی و قضاوت بعضیها روبهرو شوم، اما با آگاهی از این موضوع، باز هم پشت این فیلم ایستادهام؛ چون درباره یک زن مستقل و زنان سرزمینم است واز کسانی که قضاوت میکنند خواهش میکنم قبل از هر چیز، فیلم را ببینند.
ملودرام را آگاهانه حذف کردیم تا «خیابان جمهوری» به زندگی واقعی «آیلار» نزدیکتر شود
نویسنده فیلم «خیابان جمهوری» در نشست خبری عوامل این فیلم گفت:در فیلمنامه، بسیاری از اتفاقات و فرازهای معمول را آگاهانه حذف کردیم. میتوانستیم دعوا و ملودرام اضافه کنیم تا کار جذابتر شود، اما این کار را نکردیم، چون ریتم فیلم قرار بود همینگونه باشد.
وی افزود: هدف ما تصویر کردن زیست این زن و ایجاد همذاتپنداری با او بود؛ زیستی که مثل زندگی واقعی، گاهی ملالآور است، گاهی فراز دارد و گاهی فرود. روایت فیلم کاملاً از نگاه این دختر شکل گرفته است.
او اضافه کرد: در عین حال، چه در فیلمنامه، چه در تدوین و چه در کارگردانی، تلاش کردیم ریتم فیلم از دست نرود و در جاهایی که فرود وجود دارد، با ورود شخصیتها یا سکانسهای مکمل، تمپو حفظ شود وحذف آگاهانه این فرازها برای نزدیکتر شدن فیلم به زندگی عادی و واقعی شخصیت «آیلار» انجام شده است.
پدرام کریمی: سینمای اجتماعی باید نقد سیستماتیک کند، نه فقط اخلاق محور باشد
وی گفت: بسیاری از اتفاقات فیلم، نمونههای واقعی در اطراف خود ما هستند و دستکم یک یا دو مورد آن را همه تجربه کردهاند. ژانر اجتماعی ذاتاً زبان تند و انتقادی دارد و این نقد باید پذیرفته شود ومتأسفانه سینمای اجتماعی ایران سالهاست بیش از حد اخلاقمحور شده و صرفاً اعلام وضعیت میکند؛ در حالی که اگر به آسیبشناسی نپردازد، به سیاهنمایی نزدیک میشود.
او اضافه کرد: در سینمای اجتماعی ما معمولاً قهرمان، قربانی است؛ اما در سینمای اجتماعی اروپا و آمریکای لاتین، قهرمان حتی در شکست هم فعال و پویاست و«خیابان جمهوری» نقد دارد؛ نقدی تند، سیستماتیک و حتی طبقاتی، اما این حرفها باید جایی زده شود. از سینمای اجتماعی نباید انتظار اثری تزئینی و بیچالش داشت. اگر سینما نتواند نقد کند، حرف بزند و قهرمان معرفی کند، بیخاصیت میشود.